CLICK

Wiesz
Ja
Musiałam stanąć z boku
Musiałam stanąć z boku
Po to
Żeby doświadczyć
Że samym kocham Cię
Nie da się żyć
Żeby zapamiętać
Że nie istnieje "na zawsze"
Że każdego dnia jest na dziś
Żeby zrozumieć
Że miłość istnieje
Gdy dwoje ludzi
Chce dbać
Chce walczyć
O siebie
Gdybym nie stanęła obok nie dotarło by do mnie
To co teraz wiem
O tak
Przyda się
Gdy spotkam chłopaka
Bujając w obłoku

          

 

Teraz

Ostatnio byłyśmy tu razem 

Przepełnione miłością
Patrz, na Zakrzówku
Wszystko tak wygląda
Jak wyglądało
Teraz siedząc tu sama
Czuję jak bardzo mój świat się zmienił
Jak bardzo jestem inna
Wokół już nie ma zieleni
W szarości wszystko się mieni
Wspomnienia pływają po wodzie
Nadziei

Bo wierzę, że i tak jesteś ze mną
W te skały wpatrzona
I tak dumna ze mnie!
Jestem!
Jesteś?
Bo ja odpłynęłam myślami

Wiem, że nie ma we mnie granic

HUMORESHKA

Przeżyła to czego niektórzy by nie udźwignęli. Bez słów żalu, odpierając bezsilność. Bo siły miała tyle, by walczyć o swoje zdrowie, gdy medycyna nie umiała pomóc. Bo siły miała tyle, by popchnąć bliskich do działania, do wykorzystywania talentów. Aż w końcu miała tyle siły, żeby odważyć się oddać ją w pełni i pokazać, że taka jest wola Boża. I pożegnała się, żebym wiedziała, komu mam dziękować za to, że ją poznałam. Czuję, że jej obecność przy każdym z przyjaciół była jej misją, a dla nas łaską, której doświadczyliśmy nie bez przyczyny. Wiele w naszym życiu jest dziełem przypadku, ale żadne życie nie jest przypadkiem. Jest dziełem.

                                                                                                                                               
                                                                                                                                 G.H.

 

                     

Obraz: Weronika Niewiadomy

                                                                                       CLICK

Zawsze wydawało mi się, że wszyscy tak potrafią- bez względu na wiek. Bez względu na to co przeżyli i gdzie byli... Każdy na swój własny sposób lecz bez podziału na mniej lub mocniej! Zawsze tak samo- tak samo mocno. Jeśli już to jedynie tak! Tylko tak... Jedni sobie z tym świetnie radzą, a drugich to przerasta. Niektórzy wariują za fizycznością, a innych to nie obchodzi. Liczy się coś co sprawia, że WYDAJE CI się, że to Ten lub Ta właśnie dla Ciebie. Myślimy: stworzeni dla siebie- "Bratnie dusze". Wierzymy lub chcemy tylko wierzyć w wyobrażenie, lecz po czasie widzimy, że to jednak przyzwyczajenie i lęk przed samotnością wygrywa. To one są silniejsze niż duma czy własne zasady.
Nie wszyscy umiemy, mimo że chcemy...
Czasem nie chcemy, a umiemy...
Nie, nie - jednak nie da się chcieć i nie potrafić - lecz da się chcieć, a nie móc...

Niegotowi, nieświadomi, zagubieni ,wystraszeni, zatraceni.

Niezdolni, lecz jak bardzo spragnieni...

Bo tak jesteśmy stworzeni, że nie wszyscy jesteśmy zdolni...

Foto: Croatia- part 2