Wymyśliłam, że wpp będzie tradycją... Szybko przeleciał czas od zeszłorocznej edycji. W tym roku jest dużo lepsza, szkoda... Świetnie pokazuje za co kocham zdjęcia. Właśnie, kochałyśmy i wciąż tak jest! Robienie ich jest moim nawykiem, nałogiem. Uwielbiam to, że dzieki nim zatrzymuję czas, łapię chwile. Ale jeszcze bardziej podoba mi się jak łatwo uruchamiają wyobraźnię,budzą kontrowersje i powodują, że każdy przypisuje im myśli dla niego wygodne lub wiarygodne. Zdjęcia czarują, czasem też oszukują - z ich pomocą łatwo jest kłamać. Ciekawe ile razy sie już nabrałeś je oglądając? Pomagają wracać do wspomnień, no ale przecież wszyscy wiemy, że żeby mieć co wspominać najpierw trzeba żyć...
World Press Photo 2012♥
Tak teraz siedząc w aucie - siedząc i podziwiając naszą piękną jesień... pomyślałam... A, no i jeszcze dodatkowo przeszywające promienie słońca wpadające przez szybę sprawiły, że mnie natchnęło. Stwierdziłam, że ważne jest mieć w życiu coś, co tak bardzo sprawia ci radość. Tak, wiem wiem, to przecież oklepane i wszystkim znane stwierdzenie - generalnie nic głębszego, a jednak... Jednak ja chyba dopiero teraz zaczynam to pojmować. Niewiarygodne jest to, że teraz w ogóle mogę tego doświadczać. Zwracam uwagę też na innych, czy maja w sobie taka radość, bo ma to dla mnie znaczenie. Właśnie jedziemy na sztukę. Jest cudownie, jestem pochłonięta nowo poznanymi inspirującymi ludźmi i pasją, która we mnie odżywa na nowo. Tak, tak, jest cudownie!
Gdzie jesteś? Szukam Cię cały czas. Próbuję odnaleźć każdego dnia...
Uśmiecham się do Ciebie i siebie.
Błądzę i odnajduję. Ten czas tak szybko biegnie, że nie mogę go dogonić. Może to i lepiej, może nie ? Czuję Cię niekiedy mocniej, bywa, że wcale. Przez cały ten czas wiele razy się zdziwilam, że Cię zobaczyłam a sądziłam, że Cię nie spotkam. Przychodzisz od tak po prostu. Cieszę się...
